Το υλικό και οι πληροφορίες που αναρτώνται στην παρούσα ιστοσελίδα αποσκοπούν στην ενημέρωση και επικοινωνία της σχολικής κοινότητας, χωρίς καμία πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης.
Ψηφιακό σχολείο
κλικ στην εικόνα
Θα γίνονται ατομικές συναντήσεις στο τέλος των τριμήνων για την επίδοση των μαθητών/τριών του Στ2
Δάσκαλοι ΣΤ2: Καβουρματζίδης Σταύρος και Παπασυμεών Ελισσάβετ
Παρά τον λίγο ελεύθερο χρόνο του,ο κ.Ράντζος ,ήρθε στο σχολείο μας για να μιλήσει στην Δ΄τάξη για το θέατρο.Μας μίλησε για το θέατρο μέσα από θεατρικά παιχνίδια .
Θυμάστε την ιστορία της Αναστασίας και πώς φτάσαμε να στήσουμε μια παράσταση πάνω σε αυτή;
Χάρη ,θα μας πεις αύριο τι λέει η Κέλλερ στο βιντεάκι;Αν ,θέλεις ,αυτά να τα γράψεις ώστε να τα βάλουμε στο πίνακα του σχολείου και να το διαβάσουν και άλλα παιδιά.
Και το δεύτερο βιντεάκι που δείχνει πώς μάθαινε να διαβάζει ,χρησιμοποιώντας τις αισθήσεις.
Μια φορά κι έναν καιρό ένα παιδί είχε ένα αγαπημένο παιχνίδι, ένα μικρό κουδουνάκι! Μια μέρα, που είχε πάει βόλτα στο δάσος, κρέμασε το κουδουνάκι του στα κλαδιά ενός δέντρου για να κοιμηθεί. Μα όταν ξύπνησε το δέντρο είχε γίνει πολύ ψηλό και το παιδί δεν μπορούσε να πιάσει το κουδουνάκι του. Όσο και αν παρακάλεσε, το δέντρο δεν του έδινε πίσω το κουδουνάκι του… Έτρεξε λοιπόν να ζητήσει βοήθεια!
Πήγε στο τσεκούρι, στη φωτιά, στο νερό, στο βόδι, στο ποντίκι μα κανένας δεν τους δεν ήθελε να το βοηθήσει, ώσπου έφτασε στον γάτο… ο γάτος κυνήγησε το ποντίκι, το ποντίκι μπήκε στο αυτί του βοδιού, το βόδι έτρεξε στο νερό, το νερό φοβούμενο το βόδι άρχισε να τρέχει, το είδε η φωτιά που άρχισε και αυτή να τρέχει ώσπου έφτασε στο δέντρο! Το δέντρο βλέποντας την φωτιά κάτω από τα πόδια του θυμήθηκε το παιδί και το κουδουνάκι… κατάλαβε πως αυτό που είχε κάνει του έφερε όλη αυτή την συμφορά, χαμήλωσε τότε κλαδιά του και έδωσε πίσω στο παιδί το κουδουνάκι του!
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.
Παρά τον λίγο ελεύθερο χρόνο του,ο κ.Ράντζος ,ήρθε στο σχολείο μας για να μιλήσει στην Δ΄τάξη για το θέατρο.Μας μίλησε για το θέατρο μέσα από θεατρικά παιχνίδια . 
